Przesłania

Protokół o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający konwenję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej
[2008-02-26]

Preambuła

Państwa Strony niniejszego Protokołu,

Oświadczając, iż skuteczne działania mające na celu zwalczanie handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, wymagają kompleksowego podejścia na szczeblu międzynarodowym w krajach pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia, które obejmowałoby działania zapobiegające takiemu handlowi, mające na celu karanie sprawców oraz ochronę ofiar takiego handlu, także poprzez ochronę ich uznawanych na arenie międzynarodowej praw człowieka,

Biorąc pod uwagę fakt, iż pomimo istnienia szeregu międzynarodowych instrumentów prawnych określających zasady i praktyczne działania mające na celu zwalczanie wykorzystywania ludzi, w szczególności kobiet i dzieci, nie ma dokumentu o charakterze uniwersalnym, który dotyczyłby wszystkich aspektów handlu ludźmi,

Zaniepokojone tym, że przy braku takiego dokumentu osoby stanowiące potencjalne ofiary takiego handlu nie podlegają wystarczającej ochronie,

Odwołując się do rezolucji Zgromadzenia Ogólnego nr 53/111 z dnia 9 grudnia 1998 roku, w której Zgromadzenie postanowiło ustanowić otwarty międzyrządowy komitet ad hoc w celu opracowania kompleksowej konwencji międzynarodowej przeciwko trans-granicznej przestępczości zorganizowanej, oraz w celu omówienia i opracowania między innymi międzynarodowego instrumentu prawnego dotyczącego handlu kobietami i dziećmi,

Przekonane, że uzupełnienie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej poprzez międzynarodowy instrument prawny mający na celu zapobieganie, zwalczanie i karanie handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, będzie pożyteczne w zwalczaniu takiej przestępczości,

uzgodniły co następuje:

I. Postanowienia ogólne

Artykuł 1

Stosunek do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej j przestępczości zorganizowanej

1. Niniejszy protokół uzupełnia Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i powinien być interpretowany łącznie z tą Konwencją.

2. Postanowienia Konwencji stosują się, mutatis mutandis, do niniejszego Protokołu, chyba że zawiera on postanowienia odmiennej treści.

3. Przestępstwa określone na podstawie artykułu 5 niniejszego Protokołu uznawane są za przestępstwa określone w rozumieniu Konwencji.

Artykuł 2

Określenie celu

Celem niniejszego Protokołu jest:

1. zapobieganie i zwalczanie handlu ludźmi, ze szczególnym uwzględnieniem handlu kobietami i dziećmi;

2. ochrona i pomoc ofiarom takiego handlu, przy pełnym poszanowaniu przysługujących im praw człowieka;

3. rozwijanie współpracy państw dla osiągnięcia tych celów.

Artykuł 3

Wyjaśnienie pojęć

Dla celów niniejszego Protokołu:

1. "Handel ludźmi" oznacza werbowanie, transport, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osób, z zastosowaniem gróźb lub użyciem siły, lub też z wykorzystaniem innej formy przymusu, uprowadzenia, oszustwa, wprowadzenia w błąd, nadużycia władzy lub wykorzystania słabości, wręczenia lub przyjęcia płatności lub korzyści dla uzyskania zgody osoby mającej kontrolę nad inną osobą, w celu wykorzystania. Wykorzystanie obejmuje, jako minimum, wykorzystywanie prostytucji innych osób, lub inne formy wykorzystania seksualnego, pracę lub usługi o charakterze przymusowym, niewolnictwo lub praktyki podobne do niewolnictwa, zniewolenie, albo usunięcie organów;

2. zgoda ofiary handlu ludźmi na zamierzane wykorzystanie określone w punkcie (a) niniejszego artykułu nie ma znaczenia, jeżeli posłużono się którąkolwiek z metod wymienionych w punkcie (a);

3. werbowanie, transport, przekazanie, przechowywanie lub przyjęcie dziecka celem jego wykorzystania uznawane jest za "handel ludźmi" nawet wówczas, gdy nie obejmuje żadnej z metod wymienionych w punkcie (a) niniejszego artykułu;

4. "dziecko" oznacza osobę, która nie ukończyła osiemnastego roku życia.

Artykuł 4

Zakres stosowania

Za wyjątkiem sytuacji odmiennie uregulowaych w niniejszym Protokole, stosuje się on w odniesieniu do zapobiegania, dochodzenia i ścigania przestępstw określonych zgodnie z artykułem 5 niniejszego Protokołu, jeżeli przestępstwo ma charakter międzynarodowy i zostało popełnione z udziałem zorganizowanej grupy przestępczej, jak również w odniesieniu do ochrony ofiar takich przestępstw.

Artykuł 5

Penalizacja

1. Każde Państwo Strona podejmie takie działania o charakterze legislacyjnym oraz inne działania, jakie mogą być niezbędne dla uznania za przestępstwa czynów wymienionych w artykule 3 niniejszego Protokołu, jeżeli zostały popełnione umyślnie.

2. Każde Państwo Strona podejmie również takie działania legislacyjne oraz inne działania, jakie mogą być niezbędne dla uznania za przestępstwa:

3.
1. z zastrzeżeniem uwzględnienia podstawowych pojęć systemu prawnego Państwa Strony, usiłowanie popełnienia przestępstwa określonego na podstawie ustępu 1 niniejszego artykułu;

2. uczestnictwo w charakterze współsprawcy w przestępstwie określonym na podstawie ustępu 1 niniejszego artykułu;

3. organizowanie innych osób lub kierowanie innymi osobami w celu popełnienia przestępstwa określonego na podstawie ustępu 1 niniejszego artykułu.

II. Ochrona ofiar handlu ludźmi

Artykuł 6

Pomoc dla ofiar handlu ludźmi i ich ochrona

1. W odpowiednich okolicznościach oraz w zakresie dopuszczalnym przez swoje prawo wewnętrzne, każde Państwo Strona będzie chroniło prywatność i tożsamość ofiar handlu ludźmi, między innymi poprzez utajnienie postępowania prawnego dotyczącego takiego handlu.

2. Każde Państwo Strona uwzględni w swym wewnętrznym systemie prawnym lub administracyjnym środki umożliwiające, odpowiednio do sytuacji, udzielanie ofiarom handlu ludźmi:

3.
1. informacji o dotyczącym ich postępowaniu sądowym i administracyjnym;

2. pomocy mającej na celu umożliwienie im przedstawienia swoich poglądów i wątpliwości na odpowiednim etapie postępowania karnego, w sposób nie naruszający prawa do obrony.

4. Każde Państwo Strona rozważy zastosowanie środków mających na celu odzyskanie przez ofiary handlu ludźmi fizycznej, psychicznej i społecznej równowagi, także, jeśli zajdzie taka potrzeba, we współpracy z organizacjami pozarządowymi, innymi stosownymi organizacjami oraz czynnikami społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności zaś zapewnienie:

5.
1. odpowiedniego zakwaterowania;

2. poradnictwa i informacji, w szczególności dotyczących praw przysługujących ofierze handlu ludźmi, w języku dla niej zrozumiałym;

3. pomocy medycznej, psychologicznej i materialnej;

4. możliwości zatrudnienia, kształcenia i szkolenia.

6. Każde Państwo Strona, stosując postanowienia niniejszego artykułu, powinno uwzględniać wiek, płeć oraz szczególne potrzeby ofiar handlu ludźmi, w szczególności potrzeby dzieci, także jeśli chodzi o odpowiednie zakwaterowanie, kształcenie i opiekę.

7. Każde Państwo Strona podejmie wysiłki mające na celu zapewnienie fizycznego bezpieczeństwa ofiarom handlu ludźmi podczas ich pobytu na jego terytorium.

8. Każde Państwo Strona uwzględni w swoim wewnętrznym systemie prawnym środki dające ofiarom handlu ludźmi możliwość uzyskania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Artykuł 7

Status ofiar handlu ludźmi w Państwie przyjmującym

1. Niezależnie od działań określonych w artykule 6 niniejszego Protokołu, każde Państwo Strona rozważy podjęcie działań o charakterze legislacyjnym lub innych odpowiednich działań, umożliwiających ofiarom handlu ludźmi pozostanie na jego terytorium na pobyt czasowy lub stały, zależnie od okoliczności.

2. Wykonując postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, każde Państwo Strona z odpowiednią troską weźmie pod uwagę względy humanitarne oraz okoliczności losowe.

Artykuł 8

Repatriacja ofiar handlu ludźmi

1. Państwo Strona, którego obywatelem jest ofiara handlu ludźmi, lub też w którym osoba ta posiadała prawo stałego pobytu w chwili wjazdu na terytorium Państwa Strony przyjmującego, ułatwi i przyjmie, z należytym uwzględnieniem bezpieczeństwa tej osoby, jej powrót, bez zbędnej lub nieuzasadnionej zwłoki.

2. W przypadku powrotu ofiary handlu ludźmi z Państwa Stony do Państwa Strony, którego osoba ta jest obywatelem, albo w którym posiadała prawo stałego pobytu w chwili wjazdu na terytorium Państwa Strony ją przyjmującego, powrót ten powinien nastąpić z należytym uwzględnieniem bezpieczeństwa takiej osoby, jak również z uwzględnieniem postępowania prawnego związanego z faktem, że osoba ta jest ofiarą handlu ludźmi, przy czym powrót taki powinien być w miarę możliwości dobrowolny.

3. Na wniosek Państwa Strony przyjmującego, wezwane Państwo Strona sprawdzi, bez zbędnej oraz nieuzasadnionej zwłoki, czy osoba będąca ofiarą handlu ludźmi jest jego obywatelem lub posiadała prawo stałego pobytu na jego terytorium w chwili wjazdu na terytorium Państwa Strony przyjmującego.

4. W celu ułatwienia powrotu ofierze handlu ludźmi nie posiadającej odpowiednich dokumentów, Państwo Strona, którego obywatelem jest ta osoba, lub na terytorium którego posiadała ona prawo stałego pobytu w chwili wjazdu na terytorium Państwa Strony przyjmującego, wyrazi na wniosek tegoż Państwa zgodę na wydanie takich dokumentów podróżnych lub upoważnienia, jakie mogą być niezbędne dla umożliwienia takiej osobie wielokrotnego wjazdu na terytorium tego państwa.

5. Postanowienia niniejszego artykułu nie naruszają żadnych praw przysługujących ofiarom handlu ludźmi na podstawie wewnętrznego prawa Państwa Strony przyjmującego.

6. Postanowienia niniejszego artykułu nie naruszają żadnych obowiązujących dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień, które w całości lub części dotyczą powrotu ofiar handlu ludźmi.

III. Zapobieganie, współpraca i inne środki

Artykuł 9

Zapobieganie handlowi ludźmi

1. Państwa Strony ustalą ogólne założenia polityki, programy oraz inne działania mające na celu:

2.
1. zapobieganie i zwalczanie handlu ludźmi;

2. ochronę ofiar handlu ludźmi, w szczególności kobiet i dzieci, przed ponownym ich wykorzystaniem.

3. Państwa Strony będą dążyły do podejmowania działań takich jak prowadzenie badań, kampanii informacyjnych i medialnych oraz podejmowanie inicjatyw społecznych i gospodarczych w celu zapobiegania i zwalczania handlu ludźmi.

4. Kierunki polityki, programy oraz inne działania podejmowane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu obejmą, zależnie od okoliczności, współpracę z organizacjami pozarządowymi, innymi organizacjami oraz czynnikami społeczeństwa obywatelskiego.<\li>

5. Państwa Strony będą podejmowały lub nasilały, także poprzez współpracę dwustronną i wielostronną, działania mające na celu eliminowanie czynników prowadzących do narażenia osób, w szczególności kobiet i dzieci, na stawanie się obiektem handlu, takich jak ubóstwo, zacofanie oraz brak równych możliwości.

6. Państwa Strony będą podejmowały lub nasilały działania legislacyjne lub działania o innym charakterze, takie jak działalność edukacyjna, społeczna i kulturalna, także poprzez współpracę dwustronną i wielostronną, tak, aby przeciwdziałać powstawaniu zapotrzebowania sprzyjającego wszelkim formom wykorzystania osób, w szczególności kobiet i dzieci, które prowadzi do handlu ludźmi.

Artykuł 10

Wymiana informacji i szkolenie

1. Organy ścigania, imigracyjne lub inne właściwe organy Państw Stron, zależnie od okoliczności, będą zgodnie ze swym wewnętrznym prawem współpracowały w wymianie informacji umożliwiających im ustalenie:

2.
1. czy osoby przekraczające lub usiłujące przekroczyć granicę państwa posługując się dokumentami podróżnymi należącymi do innych osób, lub bez dokumentów podróżnych, są sprawcami lub ofiarami handlu ludźmi;

2. rodzajów dokumentów podróżnych używanych przy przekraczaniu lub próbie przekroczenia granicy państwa w celu handlu ludźmi;

3. środków i metod stosowanych przez zorganizowane grupy przestępcze w celu handlu ludźmi, włącznie z werbowaniem i transportem ofiar, szlakami oraz powiązaniami pomiędzy osobami i grupami uczestniczącymi w takim handlu; oraz możliwych sposobów ich wykrywania.

3. Państwa Strony zapewnią lub nasilą szkolenia dla funkcjonariuszy organów ścigania, służb imigracyjnych oraz innych właściwych organów w zakresie zapobiegania handlowi ludźmi. Szkolenia powinny się koncentrować na metodach zapobiegania takiemu handlowi, ściganiu handlarzy oraz ochronie praw ofiar, w tym ochronie ofiar przed handlarzami. Szkolenia powinny również traktować o potrzebie uwzględniania praw człowieka oraz o delikatnej naturze kwestii związanych z dziećmi i płcią, a także powinny zachęcać do współpracy z organizacjami pozarządowymi, innymi organizacjami oraz czynnikami społeczeństwa obywatelskiego.

4. Państwo Strona otrzymujące informacje powinno zastosować się do wszelkich wymogów Państwa Strony przekazującego informacje wprowadzających ograniczenia dotyczące wykorzystania tych informacji.


Artykuł 11

Działania podejmowane na granicy państwa

1. Nie naruszając zobowiązań międzynarodowych dotyczących swobodnego ruchu osób, Państwa Strony nasilą, w możliwym zakresie, środki kontroli granicznej, jakie mogą być niezbędne dla zapobiegania i wykrywania handlu ludźmi.

2. Każde Państwo Strona podejmie, w możliwym zakresie, działania o charakterze legislacyjnym lub inne odpowiednie działania mające na celu zapobieganie wykorzystywaniu środków transportu należących do komercyjnych przewoźników w celu popełnienia przestępstw określonych na podstawie artykułu 3 niniejszego Protokołu.

3. W razie konieczności i nie naruszając obowiązujących konwencji międzynarodowych, działania te obejmą wprowadzenie w stosunku do przewoźników komercyjnych, takich jak firmy transportowe, właściciele lub operatorzy dowolnych środków transportu, obowiązku upewnienia się, że wszyscy pasażerowie posiadają dokumenty podróżne wymagane przy wjeździe do Państwa przyjmującego.

4. Każde Państwo Strona, zgodnie ze swoim wewnętrznym prawem, podejmie niezbędne działania wprowadzające sankcje za naruszenie obowiązku określonego w ustępie 3 niniejszego artykułu.

5. Każde Państwo Strona rozważy podjęcie działań umożliwiających, w zgodzie z jego wewnętrznym prawem, odmówienie prawa wjazdu lub cofnięcie wizy osobom mającym związek z popełnieniem przestępstw określonych w niniejszym Protokole.

6. Nie naruszając artykułu 27 Konwencji, Państwa Strony rozważą rozszerzenie współpracy organów kontroli granicznej, między innymi poprzez ustanowienie i utrzymywanie bezpośrednich kanałów wymiany informacji.

Artykuł 12

Bezpieczeństwo i kontrola dokumentów

Każde Państwo Strona, odpowiednio do dostępnych środków, podejmie takie działania jakie mogą być niezbędne dla:

1. zagwarantowania takiej jakości wydawanych przez siebie dokumentów tożsamości, jaka uniemożliwia łatwe ich nadużycie, sfałszowanie, nielegalne przerobienie, skopiowanie lub wydanie;

2. zapewnienia integralności i bezpieczeństwa dokumentów podróżnych lub dokumentów tożsamości wydawanych przez Państwa Strony lub w ich imieniu, oraz zapobiegania ich nielegalnemu wytwarzaniu, wydawaniu i wykorzystywaniu.

Artykuł 13

Legalność i ważność dokumentów

Na wniosek innego Państwa Strony, zgodnie ze swoim wewnętrznym prawem Państwo Strona sprawdzi w uzasadnionym okresie czasu legalność i ważność dokumentów podróżnych lub dokumentów tożsamości, które zostały wydane lub rzekomo wydane w jego imieniu, a co do których istnieje podejrzenie, że są wykorzystywane dla celów handlu ludźmi.

IV. Postanowienia końcowe

Artykuł 14

Klauzula zastrzeżenia

1. Żadne z postanowień niniejszego Protokołu nie narusza innych praw, zobowiązań ani obowiązków Państw i osób wynikających z prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego oraz prawa międzynarodowego dotyczącego praw człowieka, a w szczególności, tam gdzie ma to zastosowanie, Konwencji z 1951 roku1 oraz Protokołu z 1967 roku2 dotyczących statusu uchodźców oraz zawartej w nich zasady nie wydalania.

2. Działania określone w niniejszym Protokole będą interpretowane oraz stosowane w sposób nie powodujący dyskryminacji osób z tytułu ich bycia ofiarami handlu ludźmi. Interpretacja i podejmowanie takich działań powinno być zgodne z uznanymi na arenie międzynarodowej zasadami równego traktowania.

Artykuł 15

Rozstrzyganie sporów

1. Państwa Strony będą dążyły do rozstrzygania sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszego Protokołu w drodze negocjacji.

2. Wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszego Protokołu wynikłe pomiędzy dwoma lub więcej Państwami Stronami, których nie można rozstrzygnąć w drodze negocjacji w uzasadnionym okresie czasu, zostanie, na wniosek jednego z tych Państw Stron, przekazany do arbitrażu. Jeśli w okresie 6 miesięcy od daty wniosku o arbitraż Państwa Strony nie będą w stanie uzgodnić zasad przeprowadzenia arbitrażu, wówczas każde z tych Państw Stron może przedstawić spór do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości poprzez złożenie wniosku zgodnie ze statutem Trybunału.

3. Każde Państwo Strona, w chwili podpisywania, ratyfikacji, przyjmowania lub zatwierdzania niniejszego Protokołu, lub w chwili przystępowania do niego może oświadczyć, iż nie uznaje się związane postanowieniami ustępu 2 niniejszego artykułu. Pozostałe Państwa Strony nie będą wówczas związane ustępem 2 niniejszego artykułu w stosunku do tych Państw Stron, które dokonały takiego zastrzeżenia.

4. Każde Państwo Strona, które dokonało zastrzeżenia zgodnie z ustępem 3 niniejszego artykułu może w dowolnym momencie wycofać takie zastrzeżenie poprzez zawiadomienie skierowane do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 16

Podpisanie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie i przystąpienie do Protokołu

1. Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez wszystkie Państwa w terminie od 12 do 15 grudnia 2000 roku w Palermo (Włochy), a następnie w siedzibie głównej Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, do dnia 12 grudnia 2002 roku.

2. Niniejszy Protokół jest ponadto otwarty do podpisu przez regionalne organizacje integracji gospodarczej, pod warunkiem, że przynajmniej jedno Państwo członkowskie takiej organizacji podpisało niniejszy Protokół zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu.

3. Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacyjne, dokumenty przyjęcia lub zatwierdzenia będą składane na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Regionalna organizacja integracji gospodarczej może złożyć swój dokument ratyfikacyjny, dokument przyjęcia lub zatwierdzenia, jeśli uczyniło to co najmniej jedno z jej Państw członkowskich. W takim dokumencie ratyfikacyjnym, dokumencie przyjęcia lub zatwierdzenia organizacja ta określa zakres swoich kompetencji w stosunku do kwestii regulowanych niniejszym Protokołem. Organizacja ta będzie również informowała depozytariusza o wszelkich odnośnych zmianach zakresu swoich kompetencji.

4. Do niniejszego Protokołu może przystąpić każde Państwo lub każda regionalna organizacja integracji gospodarczej, której co najmniej jedno Państwo członkowskie jest Stroną niniejszego Protokołu. Dokumenty przystąpienia składane są na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. W chwili przystąpienia, regionalna organizacja integracji gospodarczej określa zakres swoich kompetencji w odniesieniu do kwestii regulowanych niniejszym Protokołem. Organizacja ta informuje również depozytariusza o wszelkich odnośnych zmianach zakresu swoich kompetencji.

Artykuł 17

Wejście w życie

1. Niniejszy Protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia od daty złożenia czterdziestego dokumentu ratyfikacyjnego, dokumentu przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, przy zastrzeżeniu, że Protokół nie może wejść w życie przed wejściem w życie Konwencji. Dla potrzeb niniejszego ustępu, dokumenty złożone przez regionalne organizacje integracji gospodarczej nie będą liczone jako dokumenty dodatkowe ponad te, które zostały złożone przez Państwa Strony będące członkami tej organizacji.

2. Dla wszystkich Państw i regionalnych organizacji integracji gospodarczej ratyfikujących, przyjmujących, zatwierdzających niniejszy Protokół lub przystępujących do niego po złożeniu czterdziestego dokumentu stwierdzającego taką czynność, niniejszy Protokół wchodzi w życie trzydziestego dnia od daty złożenia przez dane Państwo lub organizację odpowiedniego dokumentu, lub w dniu wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu, w zależności od tego która data następuje później.

Artykuł 18

Poprawki

1. Po upływie 5 lat od wejścia w życie niniejszego Protokołu, Państwo Strona niniejszego Protokołu może zaproponować poprawkę do niego i przedłożyć ją Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, który następnie przekaże projekt poprawki Państwom Stronom oraz Konferencji Stron Konwencji w celu rozważenia propozycji i podjęcia decyzji. Państwa Strony niniejszego Protokołu zgromadzone na Konferencji Stron podejmą usilne starania w celu osiągnięcia konsensusu w sprawie każdej poprawki. W sytuacji, gdy wszelkie możliwości osiągnięcia konsensusu zostały wyczerpane, a porozumienie nie zostało osiągnięte, jako ostatnia możliwość dla przyjęcia poprawki wymagana będzie większość dwóch trzecich głosów Państw Stron niniejszego Protokołu obecnych i oddających głosy na posiedzeniu Konferencji Stron.

2. Regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, w kwestiach leżących w zakresie ich kompetencji, przy głosowaniu w ramach niniejszego artykułu przysługiwać będzie liczba głosów równa liczbie Państw członkowskich tych organizacji będących Stronami niniejszego Protokołu. Organizacje te nie mogą korzystać ze swojego prawa do głosowania jeżeli ich Państwa członkowskie korzystają ze swego prawa do głosowania, i vice versa.

3. Poprawka przyjęta zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez Państwa Strony.

4. Poprawka przyjęta zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu wchodzi w życie w odniesieniu do Państwa Strony po upływie dziewięćdziesięciu dni od daty złożenia na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych dokumentu ratyfikacyjnego, dokumentu przyjęcia lub zatwierdzenia tej poprawki.

5. Z chwilą wejścia w życie poprawki, staje się ona wiążąca dla tych Państw Stron, które wyraziły zgodę na jej podleganie. Pozostałe Państwa Strony będą nadal związane postanowieniami niniejszego Protokołu oraz wszelkimi wcześniejszymi poprawkami, które zostały przez nie ratyfikowane, przyjęte lub zatwierdzone.

Artykuł 19

Wypowiedzenie

1. Państwo Strona może wypowiedzieć niniejszy Protokół poprzez wystosowanie pisemnego zawiadomienia do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Wypowiedzenie wchodzi w życie po upływie jednego roku od daty otrzymania zawiadomienia przez Sekretarza Generalnego.

2. Regionalna organizacja integracji gospodarczej przestaje być Stroną niniejszego Protokołu z chwilą jego wypowiedzenia przez wszystkie Państwa członkowskie tej organizacji.

Artykuł 20

Depozytariusz i języki

1. Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych jest wyznaczonym depozytariuszem niniejszego Protokołu.

2. Oryginał niniejszego Protokołu, którego teksty w językach arabskim, chińskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim są w jednakowym stopniu autentyczne - zostanie złożony u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych.

W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy, należycie upełnomocnieni upoważnienie przez ich Rządy, podpisali niniejszy Protokół.

powrót

Aktualności
- Strona główna
- Wiadomości Attac
- Inne działania

Attac
- Publicystyka
- Przesłania
- Attac w mediach
- Nasze media
- Książki
- Filmy
- Katalog stron
- Inne linki

Polskie Forum Społeczne
- Deklaracja PFS z podpisami
- Wiadomości PFS

Dokumenty
- Dokumenty programowe
- Uchwały, komunikaty
- Oświadczenia
- Finanse
- Konto Attac

Struktura
- Kontakt
- Zarząd

Other languages
- English
- French
- Deutsch

FAQ
- Czy wiesz, że...
- Nasze cele

Copyleft 2004 Stowarzyszenie ATTAC Polska, e-mail: info@attac.org.pl, http://attac.org.pl