Przesłania

DEKLARACJA HABITAT
[1999-06-11]

przyjęta przez Konferencję Narodów Zjednoczonych

11.6.1976 w Vancouver

Preambuła

Konferencja, uznając że warunki życia olbrzymiej liczby ludzi w osiedlach ludzkich są nie do przyjęcia, zwłaszcza w krajach rozwijających się, oraz, że o ile nie zostaną podjęte pozytywne i konkretne działania dla znalezienia i realizacji rozwiązań na szczeblu krajowym i międzynarodowym, to warunki te prawdopodobnie będą się dalej pogarszać w wyniku:

nierównomiernego wzrostu gospodarczego, który znajduje odbicie w głębokich różnicach bogactw, jakie obecnie istnieją pomiędzy krajami i ludźmi i które skazuja miliony ludzi na życie w nędzy, bez zaspokojenia podstawowych potrzeb w zakresie żywności, wykształcenia, usług zdrowotnych, dachu nad głową, higieny środowiska, wody i energii;

pogorszenia się warunków społecznych, ekonomicznych, ekologicznych i środowiskowych, którego przykładem na szczeblu krajowym i międzynarodowym są nierówności warunków życia, segregacja społeczna, dyskryminacja rasowa, ostry stan bezrobocia, analfabetyzm, choroby i ubóstwo, załamanie się stosunków społecznych i tradycyjnych wartości kulturowych oraz wzrastająca degradacja życiodajnych zasobów powietrza, wody i ziemi;

tendencji wzrostu ludności świata, które wskazują, że w ciągu następnych 25 lat ludzkość ulegnie podwojeniu, tym samym zwiększając ponad dwukrotnie zapotrzebowanie na żywność, dach nad głową i wszelkie inne potrzeby w sferze życia i godności ludzkiej, które obecnie są spełniane w niewystarczjący sposób;

niekontrolowanej urbanizacji i wynikających stąd warunków przeludnienia, zanieczyszczenia, pogorszenia i wzrostu napięć psychologicznych na obszarach metropolii;

zacofania wsi, które zmusza większość ludzkości do życia na najniższej stopie życiowej oraz przyczynia się do niekontrolowanego wzrostu miast;

rozproszenia wsi, którego przykładem są male rozrzucone osiedla i odosobnione gospodarstwa, co hamuje zapewnienie infrastruktury i usług, zwłaszcza tych, które są związane z wodą, zdrowiem i wykształceniem;

mimowolnej migracji, uzasadnionej politycznie, rasowo i ekonomicznie, oraz przesiedlania i wysiedlania ludzi z kraju rodzimego;

uznając również, że ustanowienie sprawiedliwego i słusznego międzynarodowego ładu gospodarczego poprzez konieczne zmiany w dziedzinach handlu międzynarodowego, systemów monetarnych, uprzemysłowienia, transferu zasobów, transferu technologii i konsumpcji światowych zasobów jest niezbędne dla rozwoju społeczno-gospodarczego i poprawy stanu osiedli ludzkich, zwłaszcza w krajach rozwijających się...

KONFERENCJA ogłasza następujące

ZASADY ogólne i wytyczne działania:

1. Poprawa jakości życia istot ludzkich jest pierwszym i najważniejszym celem każdej polityki w sprawie osiedli ludzkich.

2. W dążeniu do osiągnięcia tego celu, należy przyznać priorytet potrzebom ludzi najbardziej upośledzonych.

3. Rozwój gospodarczy powinien prowadzić do zaspokojenia potrzeb ludzkich i jest on niezbędnym środkiem dla osiągnięcia lepszej jakości życia, pod warunkiem, że przyczynia się on do bardziej równomiernego podziału jego korzyści wśród ludzi i narodów.

4. Godność ludzka i możność wolnego wyboru zgodne z ogólnym dobrem publicznym są podstawowymi prawami, które muszą być zapewnione w każdym społeczeństwie. Stąd obowiązkiem wszystkich ludzi i rządów jest włączenie się do walki ze wszystkimi formami kolonializmu, obcej agresji i okupacji, panowania, apartheidu oraz wszelkich postaci rasizmu i dyskryminacji rasowej.

5. Tworzenie osiedli na terytoriach zajętych siłą jest nielegalne.

6. Prawo do swobodnego poruszania się i prawo każdej jednostki do wybrania miejsca osiedlenia się w obrębie własnego kraju powinno być uznane i zabezpieczone.

7. Każde państwo posiada suwerenne i niezbywalne prawo wyboru swojego systemu gospodarczego, jak również systemu politycznego, społecznego i kulturalnego, zgodnie z wolą jego narodu, bez ingerencji, przymusu lub groźby zewnętrznej jakiekolwiek rodzaju.

8. Każde państwo ma prawo do wykonywania pełnej i stałej suwerenności nad swym bogactwem, zasobami naturalnymi i działalnością gospodarczą, przyjmując niezbędne środki dla planowania i zarządzania swymi zasobami, zapewnienia ochrony, zachowania i poprawy środowiska.

9. Każdy kraj powinien mieć prawo do suwerennego dziedzictwa własnych wartości kulturowych, stworzonych w ciągu jego historii i ma obowiązek zachowania ich jako integralnej części dziedzictwa kulturowego ludzkości.

10. Ziemia jest jednym z fundamentalnych elementów w osiedlach ludzkich. Każde państwo ma prawo podejmować niezbędne kroki dla utrzymania pod kontrolą publiczną jej użytkowania, posiadania, rozporządzania i zachowania w nienaruszalnym stanie.

11. Narody muszą uniknąć zanieczyszczenia biosfery i mórz oraz powinny połączyć swoje wysiłki dla zakończenia nieracjonalnej eksploatacji wszystkich zasobów środowiskowych - nieodnawialnych i odnawialnych - na dłuższą metę.

12. Trzeba zapobiec marnotrawstwu i nadużywaniu zasobów w trakcie wojny lub zbrojeń. Wszystkie kraje muszą mocno zaangażować się na rzecz popierania powszechnego i całkowitego rozbrojenia pod ścislą i skuteczną kontrolą międzynarodową, szczególnie w dziedzinie rozbrojenia nuklearnego.

13. Wszystkie osoby mają prawo i obowiązek współuczestniczenia, indywidualnie i kolektywnie, w opracowywaniu i realizacji polityki i programów dotyczących ich osiedli ludzkich.

14. W celu osiągnięcia powszechnego postępu w dziedzinie jakości życia trzeba popierać sprawiedliwą i zrównoważoną strukturę stosunków gospodarczych pomiędzy państwami. Niezbędna jest zatem pilna realizacja nowego międzynarodowego ładu ekonomicznego.

15. Najwyższy priorytet powinien być przyznany rehabilitacji ludzi wysiedlonych i bezdomnych, którzy zostali wysiedleni w wyniku katastrof żywiołowych lub wywołanych przez człowieka, a zwłaszcza przez akty obcej agresji.

16. Miejsca historyczne, zabytki i inne przedmioty spuścizny narodowej, w tym dziedzictwa religijnego, powinny być zabezpieczone przed wszelkimi aktami agresji lub nadużycia ze strny mocarstwa okupującego.

17. Każde państwo ma suwerenne prawo do zarządzania i wykonywania skutecznej kontroli nad inwestycjami zagranicznymi, ze spółkami ponadpaństwowymi włącznie, w obrębie swojej jurysdykcji krajowej, która bezpośrednio lub pośrednio wpływa na programy osiedli ludzkich.

18. Wszystkie kraje, a zwłaszcza rozwijające się, muszą stwarzać warunki, które umożliwiają pełną integrację kobiet i młodzieży.

19. Współpraca międzynarodowa jest celem i wspólnym obowiązkiem wszystkich państw.

(...)


powrót

Aktualności
- Strona główna
- Wiadomości Attac
- Inne działania

Attac
- Publicystyka
- Przesłania
- Attac w mediach
- Nasze media
- Książki
- Filmy
- Katalog stron
- Inne linki

Polskie Forum Społeczne
- Deklaracja PFS z podpisami
- Wiadomości PFS

Dokumenty
- Dokumenty programowe
- Uchwały, komunikaty
- Oświadczenia
- Finanse
- Konto Attac

Struktura
- Kontakt
- Zarząd

Other languages
- English
- French
- Deutsch

FAQ
- Czy wiesz, że...
- Nasze cele

Copyleft 2004 Stowarzyszenie ATTAC Polska, e-mail: info@attac.org.pl, http://attac.org.pl